«چیزی که دلم میخواهد دربارهاش حرف بزنم، اما معمولاً کسی از من نمیپرسد…»
از وقتی مادرم برای همیشه از کنارم رفت، انگار دنیا برایم خاکستریتر شده، نه اینکه زندگی ایستاده باشد، نه؛ دارم ادامه میدهم، کار میکنم، مینویسم و حتی میخندم، اما همیشه جای خالیاش را حس میکنم.
گاهی دلم میخواهد درباره نبودنش حرف بزنم، از لحن صدای آرام و مهربانش، از بوی خوشِ چادرنمازش، از عطر دلانگیز غذاهایش، از زمزمه دعاها و قرآن خواندنهایش. از…
اما معمولاً کسی از من نمیپرسد، شاید چون فکر میکنند همیشه همینقدر شادم، پرانرژیام و کمتر به مادرم فکر میکنم! اما واقعیت این نیست… من فقط یاد گرفتهام دلتنگیام را آرام و بیصدا با خودم حمل کنم.
گاهی وسط کارهای روزمره، دلم میخواهد گوشی را بردارم و به او زنگ بزنم، بگویم: «مامان، امروز این اتفاق افتاد…» بعد یادم میآید که او دیگر نیست و صدایش را هرگز نمیشنوم. با این همه، سعی میکنم ادامه بدهم، با یادش، با مهربانیهایی که از او یاد گرفتم و با عشقی که هنوز در دلم زنده است.
#شادی_روح_مادر_بزرگوارم _صلوات 🌹 🙏







آخرین نظرات