مکتب فاطمیه

*حضرت علی‌اکبر(ع)؛ چراغ هدایت و الگوی بی‌نظیر جوانان*
زمان، لحظه‌ای مکث می‌کند و زمین و آسمان در انتظار هدیه‌ای الهی‌اند. یازدهم شعبان می‌رسد؛ روزی که خانه امام حسین (ع) غرق نور می‌شود و دل‌ها به شوق تولدی سرشار از پاکی و جمال می‌تپد. فرزندی چشم به جهان می‌گشاید که قامت و سیمای او آینه‌ای از جمال و سیرت پیامبر (ص) است؛ جوانی که نامش علی‌اکبر است و با اولین نفس‌هایش، نوید ایستادگی، صداقت و عشق به حقیقت را می‌دهد. او، جوانی است که از همان روزگار کودکی، شجاعت و وفاداری را در دل داشت. جوانی که جان خود را فدای راه حسین (ع) کرد و با قدم‌های استوارش نشان داد که عشق به حق و ولایت، چگونه می‌تواند زندگی را جاودانه کند. زیارتنامه‌اش سلامی است به صدیق و شهیدی که جز پاکی و عمل صالح چیزی نمی‌طلبید و با کوتاه‌ترین عمر، بلندترین درس‌ها را به بشریت آموخت.

و امروز، روز جوان است؛ روزی که یادآور آن است که جوانی، نه فقط سن، بلکه طراوت دل، شفافیت روح و شور زندگی است. جوان کسی است که می‌تواند زنگ‌زدگی‌های دلش را از بین ببرد، امید و صداقت را جایگزین کند و با قلبی روشن، راه زندگی را نورانی سازد. درست همانند علی‌اکبر (ع) که با دلی پاک و ایمانی راسخ، الگویی جاودانه برای همه نسل‌ها شد.

*خدایا، به حرمت جوان کربلا، دل‌های جوانان این سرزمین را پر از امید و پاکی، قدم‌هایشان را استوار و عاقبتشان را نورانی قرار بده و ما را رهرو راه حضرت علی‌اکبر (ع) قرار ده.*

ولادت #حضرت_علی‌اکبر (ع) و #روز_جوان مبارک 🌹✨🎊
#به_قلم_خودم 

#سمیه_خانوم_اُم_الحسین 

*روایت اشک‌ها و دل نگرانی‌های یک مادر از روزهای سنگینِ فضای مجازی، تا عطرِ دل‌انگیزِ گُل‌ِنرگس*✨

چند روزی‌ست که خسته‌ام؛ نه از کار، از حجم اندوه. انگار انگیزه‌ام نسبت به همه‌چیز کمرنگ شده. بعد از چند روز که اینستاگرام دوباره برام باز شد، با سیلی از تصاویر روبه‌رو شدم؛ کُشت و کشتار، صحنه‌های عزاداری، خبرهای ضدونقیض، ضجه‌ی پدر و مادرهایی که بچه‌هایشان را از دست داده‌اند، نوعروسان سیاه‌پوش، کودکانی که یتیم شده‌اند و کنار تابوت پدر یا مادرشان زاری می‌کنند… دلِ آدم تابِ دیدن این صحنه‌ها را ندارد. چه بسیار جوانان رشیدی که هزار آرزو در دل داشتند، اما به دست شقی‌ترین انسان‌ها، با بدترین شکنجه‌ها، مرگ و شهادت را در آغوش گرفتند؛ و چه جوان‌های خام و فریب‌خورده‌ای که عمر و جوانی‌شان را بر باد دادند و فقط داغی عمیق بر دل خانواده‌ها گذاشتند. در این فضای آشفته و سمی، آن‌قدر دروغ، تهمت و فریب پخش شده که انگار مرز بین شک و یقین هم از بین رفته. حتی خیلی از آدم‌های مذهبی هم دچار تردید و بدبینی شده‌اند؛ نسبت به نظام، نسبت به آینده، نسبت به همه‌چیز. این روزها هرچه در توان دارم گذاشته‌ام؛ با همان اندک دانشی که دارم، برای پاسخ به شبهات، برای روشنگری، برای نوشتن و تولید محتوا، حتی اگر بتوانم فقط دلِ یک نفر را آرام‌تر کنم، اما گاهی حس می‌کنم این همه تلاش باز هم کافی نیست. نسل دهه هشتاد و نود انگار در محاصره‌ی ورودی‌هایی‌ست که فقط یک روایت را به آن‌ها می‌دهد؛ ما از یک مسیر می‌شنویم و آن‌ها از مسیری دیگر، و طبیعی‌ست که خروجی‌ها یکی نباشد. با این حال هنوز باور دارم اگر حتی یک کلمه‌ی درست، به وقتش و درست گفته شود، بی‌اثر نخواهد ماند. این روزها بیشتر از همیشه حرف حضرت آقا را می‌فهمم که فرمودند «من امروز اگر رهبر انقلاب نبودم، رئیس فضای مجازی کشور می‌شدم» و آن هشدار مهمشان که اگر از این فرصت عظیم درست استفاده نکنیم، روز قیامت از ما سؤال خواهد شد. پسرم این چند روز خیلی نگرانم بود و مدام می‌گفت: مامان، خودت رو این‌قدر خسته نکن، تو داری تلاشت رو می‌کنی، بقیه‌ش با خداست. امروز که از مدرسه برگشت، با یک دسته‌گل بزرگ نرگس وارد خانه شد؛ آن‌قدر ذوق کردم که چند نفس عمیق کشیدم و انگار روحم تازه شد. کلی قربان‌صدقه‌اش رفتم و از ته دل تشکر کردم. بهش قول دادم دوباره همون مامان شاد و پرانرژی همیشگی بشم. هرچند دل‌آشوبه هنوز هست و دغدغه هم ادامه دارد، اما گاهی باید کمی به بی‌خیالی پناه برد تا دلِ عزیزانمان آرام بماند. ان‌شاءالله روزهایی روشن‌تر در پیش باشد؛ روزهایی با خبرِ آرامش و پیروزی، عدالت و مهم‌تر از آن فرج و ظهور آقا امام زمانمان

 (عج)… 🤍
#به_قلم_خودم 

#سمیه_خانوم_اُم_الحسین

✍️ سُمیه اکبرزاده 

​ای اهل حرم میروعلمدار خوش آمد 🌙 
به‌به… امشب شبِ ماه است؛ شبی که آسمان انگار نفسش را حبس کرده و زمین چراغانیِ دل‌هاست، شب تولد آن قامتی که وقارِ علی را به ارث برد و وفاداری را معنا کرد؛ شب آمدنِ مردی که تاریخ هنوز مقابل مرامش سر تعظیم فرود می‌آورد… میلاد قمر بنی‌هاشم، حضرت ابوالفضل العباس علیه‌السلام 🌙 امشب، ماه از آسمان پایین آمده تا در گهواره‌ی ام‌البنین آرام بگیرد؛ نوزادی که با آمدنش، دلِ حرم حسین قرص شد، نوزادی که هنوز زبان نگشوده، اما وفا را فریاد می‌زند. او نیامد که فقط برادر باشد، آمد تا پناه باشد؛ آمد تا پرچم را آن‌چنان بالا نگه دارد که دستِ نامحرمی به خیمه‌ی عشق نرسد، آمد تا ادب را معنا کند، اطاعت را زیبا کند و غیرت را تا ابد امضا بزند. عباس، یعنی ایمانِ بی‌تردید؛ یعنی ایستادن، حتی وقتی تمام دنیا دست‌هایت را نشانه می‌گیرد، یعنی سقایی که تشنه برگشت، اما سیرابِ وفا شد، یعنی جانبازی که نامش، مرهمِ دلِ تمام بی‌نام‌ونشان‌ها شد و در مکتب تو، هنوز هم شاگردان آخرالزمان یاد می‌گیرند چگونه باید برای امام‌شان «تمام‌قد» ایستاد. یا اُم‌البنین… مادر جان، امشب دل‌هایمان را مهمان نگاهِ مادرانه‌ات کرده‌ایم؛ برایمان دعا کن وفادار بمانیم، عاقبت‌به‌خیر شویم و در شلوغی دنیا، راهِ حسین را گم نکنیم. یا حضرت عباس… به حق مشک پاره‌پاره‌ات به العطش کودکان صحرای کربلا، پیش خدا واسطه شو، تا ظهور صاحب‌زمان را نزدیک گردد تا این شبِ روشن به سپیده‌ی فرج پیوند خورَد. و این شود عیدی امشبمان.🤲

میلادت مبارک ای یارِ باوفا، و السلام بر تو، ای ماهی که هنوز هم شب‌های دلِ ما را روشن می‌کنی. ✨

#به_قلم_خودم 

#روز_جانباز 💚

#میلاد‌حضرت‌ابوالفضل‌العباس‌مبارک 🎊

#سمیه_خانوم_اُم_الحسین 

​الحمدلله‌الذی‌خلق‌الحسین 💞

امروز حالِ دلم با همیشه فرق دارد؛ انگار نه فقط دلِ من، که دلِ دنیا هم آرام‌تر می‌تپد. نه از سر عادت و نه برای گفتنِ یک تبریکِ تکراری، بلکه از تهِ دل… چون امروز، روزی‌ست که خدا با آمدنِ نامی، به خلقت معنا بخشید. آن روز که قرار بود عشق در عالم جاری شود، خدا به نور حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام نظر کرد و نام «حسین» را در میانه‌ی جهان نشاند؛ و حسین آمد… آمد تا بگوید زندگی فقط نفس کشیدن نیست، آزادگی‌ست، ایستادن پای حق است و عاشق ماندن، حتی تا آخرین نفس. ما که ادعایی نداریم؛ نه اهل کربلاییم و نه قدِّ یارای حسین، ما فقط مفتخریم که کنیزانِ حسین بن علی‌ایم، ریزه‌خوارِ سفره‌ی کرمش، دل‌بسته‌ی نامش و عاشقش. شاید بلد نباشیم خوب مقامش را درک کنیم، اما خوب می‌دانیم که چقدر دوستش داریم. امروز دل‌ها بی‌بهانه می‌لرزند، اشک‌ها خودبه‌خود می‌جوشند و لبخندها واقعی‌ترند، چون میلاد آقایی‌ست که وقتی همه‌ی راه‌ها بسته بود، کشتی نجات شد. میلاد امام حسین یعنی هنوز امید هست، یعنی عشق حرف آخر را می‌زند و یعنی می‌شود وسط سخت‌ترین روزها هم سربلند ماند. همه‌ی شادیِ ما از میلاد توست یا حسین؛ نه فقط چون آمدی، بلکه چون هنوز با نام تو این دنیا نفس می‌کشد. تولدت مبارک آقای دل‌ها… یا زهرا، دوباره مادر شدنتان مبارک، یا علی، دوباره پدر شدنتان مبارک. خدایا، به آبروی امام حسین علیه‌السلام، ظهور امام زمان‌مان را نزدیک بگردان و عیدیِ دل‌های‌مان را فرج آقامان قرار بده. یا حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها، باز هم تبریک می‌گوییم؛ مادر جان، به یُمنِ قدوم مبارک عزیزدردانه‌تان امام حسین، برایمان دعا کنید عاقبت‌به‌خیر شویم و به فیض شهادت برسیم، دعا کنید همیشه از محبان و شیعیان واقعی شما باشیم، دعا کنید رهبر عزیزمان در سلامت باشند و دشمنان اسلام و این سرزمین خوار و نابود گردند. مادر جان، دعاگوی ما باشید که سخت محتاج دعای مادرانه‌ی شماییم.

#میلاد‌امام‌حسین‌مبارک💚

#به_قلم_خودم

#سمیه_خانوم_اُم_الحسین

💠 فرا رسیدن سالروز میلاد سرور جوانان اهل بهشت، حضرت امام حسین علیه‌السلام و روز پاسدار، گرامی باد. 

┅❅❀———✾❥♥️✾•••┈•

«اِنَّ لِلحُسَینِ مَحبَّةً مَکنونَةً فی قُلوبِ المُؤمِنین» 

مکنونه یعنی محبتی پنهان،

چیزی که در دلِ چیز دیگر نهفته است.

مثل مرواریدی که در دل صدف آرام گرفته باشد.

یعنی هیچ‌کدام از ما دست خالی به این دنیا نیامده‌ایم.

همه ما در قلبمان گوهری درخشان داریم؛

گوهری که با تمام دنیا هم عوضش نمی‌کنیم…

محبت حسین علیه‌السلام، 

همان مروارید نابِ نهفته در دل‌های مؤمنان است.

مراقب مرواریدِ درون قلبمان باشیم.

امروز، روز پاسدار است؛ 

و ما نیز به‌عنوان طلبه، وظیفه داریم:

پاسدار دین، پاسدار حق و حقیقت، پاسدار چادرمان که امانت حضرت زهراست باشیم .

و این امانت الهی را با جان و دل حفظ کنیم.

#حسین_آرام_جانم 💚 🍃 

#میلاد_امام_حسین_علیه‌السلام‌مبارک 💫 

#شادی_روح_امام‌حسین_صلوات 🌹 

✍ سُمیه اکبرزاده